O życiu rozmowy Justyny Dąbrowskiej z Magdaleną Tulli – „Jaka piękna iluzja” Justyna Dąbrowska

W czasie lektury niektórych książek, masz wrażenie, że jej bohaterowie są zaraz obok, na wyciągnięcie ręki. „Jaka piękna iluzja” Justyny Dąbrowskiej to jedna z tych lektur. Usiądźcie wygodnie, zróbcie sobie gorącej herbaty, przykryjcie kocykiem i zanurzcie w refleksjach o tym jak było, jest i jak może będzie. Uderzająca jest ponadczasowość tej książki. To nie jest kryminał, który czytamy, aby zapomnieć o szarej rzeczywistości. To książka, która „niechcący” puka do naszej świadomości i wyjmuje z niej rzeczy z szufladki „nie pamiętaj” lub „nie chcesz pamiętać”. Zaglądamy też do zakurzonej półki z napisem „jesteś przede wszystkim istotą społeczną”. To, jak dużo wyniesiemy z lektury „Jaka piękna iluzja”, zależy tylko od nas. Ja wiem, że warto. Podobnie jak w „Rozmowach z mistrzami” Justyny …

Dzieciaki uwielbiają pakować się w tarapaty! – „Tarapaty” Marty Karwowskiej i Katarzyny Rygiel

Julka niesamowicie cieszy się na nadchodzące wakacje. W końcu będzie miała spokój od tych paskudnych dziewczyn, których misją jest uprzykrzanie jej życia. Co więcej – będzie mogła nareszcie pojechać do Kanady, gdzie przebywają jej rodzice. Pech chciał, że zamiast malowniczej Kanady i stęsknionych rodziców, trafia jej się zrzędliwa ciotka i zwykła Warszawa. Julka bardzo cieszyła się na ten wyjazd, żyła nim w każdym momencie, gdy dokuczała jej szkoła i rówieśnicy. Chciała w końcu zobaczyć rodziców, poczuć się znów jak w domu. Zawód w jej oczach, gdy dowiedziała się, że teraz z pewnością nigdzie nie poleci, ale może za tydzień, dwa, był nie do zniesienia. Wyraźnie czuło się ten zawód, mimo że to „tylko” książka. Emocje przepływały od Julki nagromadzoną falą, …

Upór i przekora – walka kobiet o możliwości Rachel Swaby

Emancypacja kobiet to bardzo żmudny i długotrwały proces, który w końcu przyniósł wymierne korzyści. My, kobiety żyjące w XXI wieku nie musimy się martwić o rzeczy, o które walczyły wcześniej zastępy innych kobiet. I często traktujemy wszystkie te elementy jako oczywistość. Dobrze przypomnieć sobie, że tak nie było od zawsze. Debiutancka książka Rachel Swaby prezentuje kreacje 52. kobiet, które miały duży wpływ na losy świata. Dla amatorów tematyki emancypacji i sufrażystek, temat nie będzie nowy, a większość z opisanych osobowości znana. Natomiast dla większości czytelników, w tym mnie, ich sylwetki nie są tak oczywiste jak może być powinny. Choćby w sferze medycyny, gdzie naprawdę ciężko było kobietom udowodnić, że mogą być po drugiej stronie lekarskiego gabinetu i mogą się w …

To uczucie, gdy wiesz, że zawsze ktoś jest dla ciebie to po prostu przyjaźń – Hanna Rydlewska

Zawsze jak myślę o przyjaźni, na myśl przychodzi mi Kubuś Puchatek. To ten niepozorny miś i jego przyjaciele są dla mnie uosobieniem tego, jak powinna wyglądać przyjaźń. Bezwarunkowa, cierpliwa, pełna zrozumienia i empatii. Ale czy w dzisiejszych czasach umiemy jeszcze tak się przyjaźnić? Przyjaciele ze Stumilowego lasu są idealni. W życiu różnie bywa, a człowiek jest istotą społeczną, zatem kontakt z innymi ludźmi jest dla nas nieodzowny. Dzięki przyjaźni kształtujemy także swój charakter. Uczymy się empatii, wrażliwości i cierpliwości. Budujemy w sobie pokłady zrozumienia dla drugiej osoby i poczucie bezpieczeństwa, że zawsze będzie ktoś, kto wysłucha. Czujemy się związani z naszymi przyjaciółmi więzami niejednokrotnie trwalszymi od miłości. Choć to ta ostatnia jest opiewana jako najpiękniejsze uczucie na świecie, to zdecydowanie …

Lebensborn – przerażająco skuteczny pomysł na rozwój rasy aryjskiej – Anna Malinowska „Brunatna kołysanka”

Tworzenie czystej aryjskiej rasy wymagało wiele pracy. Sięgano po najbardziej szalone, moralnie naganne i zboczone koncepty, by to zrealizować tę chorą ideę. Lebensborn należał do tych bardziej kontrowersyjnych, o których nigdy nie było głośno. Lebensborn, z niemieckiego źródło życia, miało na początku bardzo szczytny cel – było organizacją pomagającą przyszłym matkom, które były niezamężne. Taka jest oficjalna wersja, która faktycznie miała miejsce do mniej więcej 1940 roku, gdy różne ośrodki tej instytucji zostały założone na terenie Polski. Ośrodki-córki germanizowały dzieci uprowadzone z polskich domów, aby potem przekazać je jako aryjski chów do nowych, niemieckich domów. Alojzy Twardecki, w zasadzie Alfred Hartmann, jest przykładem ofiary systemu źródła życia. Brutalnie odebrany rodzinie, nauczony języka, został oddany pod opiekę do niemieckiej rodziny. Alfred …

Starość to nie tylko ból i umieranie – „Nie ma się czego bać” Justyna Dąbrowska

Starość kojarzy nam się źle. Kiedyś tak nie było. Dawniej umieliśmy się pogodzić z przemijaniem. Umieliśmy godnie przyjąć zmarszczki, siwe włosy i nie uważaliśmy starszych ludzi za gorszych. Afirmacja młodości doprowadziła do wypaczenia obrazu starości. A starość to też mądrość, dojrzałość i życiowa inteligencja. Nie zgadzam się na takie zniekształcenie świata. Wiązałoby się ono z tyloma smutnymi konsekwencjami, że nawet strach o nich myśleć. To spojrzenie jest zgodne z tym co wielokrotnie widzimy we własnych domach i poza nimi. Ale warto wyjść poza ten „bezpieczny” stereotyp i przestać szufladkować starość na równi z nieprzydatnością, chorobą, bólem i nieuniknioną śmiercią. Mądrości mistrzów W książce odnajdziemy wypowiedzi księdza Adama Bonieckiego, który mówi o umieraniu jako jednym z etapów naszego życia, który po …

Słowa, słowa, słowa – czyli charyzmatycznie o języku „Trzy po 33” Miodek, Bralczyk i Markowski

Ile to razy zdarza nam się używać jakiegoś słowa nie znając jego znaczenia? Pół biedy jeśli trafimy w sedno. Ale jak zaczniemy mylić destylację z destynacją to pojawia się znacznie większy ambaras. Jak wybrnąć z tej niezręcznej sytuacji? Czytając „Trzy po 33” oczywiście! Jaki projekt nie przynosi obciachu? Życie korporacyjne kręci się wokół projektów, dizajnu, deadline’ów i nieuchronnych bonusów tudzież wyautowań przy niskich osiągach. Logika podpowiada nam, że wszystkie te słowa mają dwa końce. Projekt, kojarzy się z czymś co tylko jest planem, ale z drugiej strony, wszyscy opowiadamy sobie o projektach zakończonych sukcesem. Wiemy, że deadline może być dla nas kijem lub marchewką, a bonus ma najczęściej jednorazowy charakter. Wszędzie otacza nas ambicja i potrzeba coraz silniejsze motywacji, ale …

O tym, jak ważny jest dialog, także Polaka z Rosjaninem – „Dialogi” Adam Michnik, Aleksiej Nawalny

Stosunki polsko-rosyjskie miewały lepsze i gorsze chwile. Wiele zależało od partii, która była aktualnie u władzy. Mamy wspólną historię, której barwy nie są jednoznacznie czarne lub białe, a wyjęte z kontekstu potrafią niszczyć więzi na trwałe. Rosję łatwo ocenić po pozorach. Stwierdzając, że to kraj podporządkowanych i kompletnie nieorientujących się w sytuacji ludzi, ocenialibyśmy zbyt pochopnie. To tak, jakby ktoś obecną Polskę ocenił jako kraj pragnący się cofnąć w rozwoju do średniowiecza. A przecież doskonale wiemy, że wśród nas jest ogromna rzesza inteligentnych ludzi, o pokojowym usposobieniu, którzy pragną się rozwijać. Dokładnie tak samo jest w Rosji. Władza nie jest równa obywatelom i to jest w tym wszystkim najsmutniejsze. Być rezultatem ambicji jednego człowieka. Adam Michnik, polski działacz polityczny, wielokrotnie …

Żeby żyć trzeba nauczyć się umierać – „Ganbare. Warsztaty umierania” Katarzyna Boni

Gdy nadchodzi tsunami nie patrz na swoich bliskich. Musisz uciekać. Przeżyć. Móc opowiedzieć o tej tragedii ku przestrodze innych. Ale jak żyć ze świadomością, że zostawiło się bliskich na pewną śmierć? Jak funkcjonować, gdy wiem, że nawet woda, którą piję, jest trucizną? Zostaje bezradność i nieprzemijający ból. Literatura faktu potrafi być nudna jak flaki z olejem. Większość czyta ją dla nabycia wiedzy i w następnej sekundzie o niej zapomina. Zdarza się jednak wyjątkowa literatura, z której nie tylko płynie przekaz, ale która zostaje w naszych myślach na dłużej. Do tego drugiego gatunku zalicza się „Ganbare. Warsztaty umierania” Katarzyny Boni. Gdy nadejdzie tsunami, nie oglądaj się za siebie, uciekaj! Tsunami jest wywoływane podwodnym trzęsieniem ziemi. To nie jest spokojnie płynąca fala, …

Naucz się myśleć jak oszust, by nie stać się jego ofiarą -„Myśl jak oszust” Maria Konnikova

Śmiejemy się z łatwowierności innych. Jednocześnie nie zauważamy jak prosto sami dajemy się nabrać na najrozmaitsze sztuczki. Dlaczego oszukujemy i czemu mimo tej wiedzy, nadal potrafimy być oszukiwani? Naiwność cechą każdego z nas Jak to jest z tymi oszustami? Ciągle słyszymy o jakichś szachrajstwach z różnych kanałów informacji – Internetu, telewizji, od naszych znajomych. A nadal stajemy się jego ofiarami. Czy jesteśmy tak łatwowierni? Poniekąd. Nasz mózg można bardzo łatwo oszukać. Wystarczy być błyskotliwym bajarzem, który sprzeda każdą historię. Sami sobie wypominamy, jakimi jesteśmy frajerami, że daliśmy się nabrać na tak oczywiste oszustwo. Problem w tym, że w danym momencie ono wcale oczywiste nie było. Maria Konnikova na wielu przykładach pokazuje, jak można oszukiwać i dlaczego dajemy się oszukać. To …